1. Kościół w Tychnowach

Kościół parafialny pod wezwaniem Opatrzności Boskiej i św. Jerzego został wzniesiony w XIV w. Około 1600 roku, kiedy współwłaścicielem dóbr tychnowskich był kasztelan gdański i wojewoda pomorski Stanisław Konarski, przebudowano wnętrze kościoła - założono sklepienie gwiaździste. Prawdopodobnie było to dzieło architekta z kręgu Bartłomieja Pipera, budowniczego gdańskiego. Wieża i kruchta kościoła pochodzą z roku 1869. U nasady sklepienia umieszczone są kamienne wsporniki przedstawiające kartusze herbowe polskich rodów. Ołtarz główny pochodzi z XVIII wieku, dwa ołtarze boczne z 1840 i 1853 roku, a bogato zdobiona malowidłami ambona, podobnie jak ołtarz, z XVIII w. Chór muzyczny także z XVIII w. wspiera się na dwóch polichromowanych kolumnach, a balustrada chóru jest ozdobiona siedmioma obrazami o wspólnym temacie muzycznym. Ponadto w kościele można zobaczyć dwa konfesjonały z połowy XVIII w., granitową chrzcielnicę z XIV w., mosiężny świecznik z 1584 roku oraz metalową skrzynię z okuciami z XVII wieku.

Do innych budowli sakralnych znajdujących się w Tychnowach należy przydrożna kapliczka wybudowana w 1853 roku. W jej wnętrzu znajduje się rzeźba św. Rocha.

W tychnowskim kościele nabożeństwa zawsze odbywały się w porządku katolickim. Bardzo żywą działalność w Tychnowach, które były silnym ośrodkiem polskości, prowadził ksiądz Piotr Baranowski, żyjący w latach 1805-1901. Był on proboszczem parafii aż 64 lata. W czasie swojej posługi założył bibliotekę i czytelnię polską, uczył czytania i pisania w języku polskim. Utworzył także szpital dla ubogich i chorych oraz powołał towarzystwo wstrzemięźliwości. Jego działalność społeczna spotykała się z oporem władz pruskich. Po jego śmierci parafię objął ksiądz Eryk Gross, który podobnie jak jego poprzednik, również służył sprawie obrony polskości.



2. Kościół w Rakowcu

Kościół pod wezwaniem św. Antoniego z Padwy, franciszkanina i misjonarza, patrona rzeczy zagubionych, został wzniesiony w latach 1330-1340, a w latach 1772-1725 przebudowany. Jest to budynek w stylu gotyckim, jednonawowy z kwadratowa dzwonnica od wschodu. Zachodnia elewacja i kruchta mają zdobione, schodkowe szczyty. Warto zwrócić uwagę na znajdującą się w przedsionku granitową chrzcielnicę upamiętniającą Tysiąclecia Chrztu Polski 966-1966. Przed wejściem do kościoła oraz w kruchcie znajdują się dwie granitowe kropielnice pochodzące z XV i XVI w. Wchodząc do nawy widzimy ołtarz z 1735 roku. Środek ołtarza zdobi scena ukazująca śmierć Jezusa na krzyżu i stojące pod krzyżem postacie św. Jana Ewangelisty i Maryi. Wyżej znajduje się grób Chrystusa, a nad nim Jezus zmartwychwstały. Po bokach ołtarza stoją figury apostołów: Piotra i Pawła. Za ołtarzem wmurowane są płyty nagrobne z lat 1620, 1641, 1699. Po lewej stronie umieszczona jest XVIII-wieczna ambona zdobiona figurami ewangelistów, a na chórze znajdują się zabytkowe organy. Godna uwagi jest także chrzcielnica z figurą św. Jana Chrzciciela, pozłacana monstrancja, tablica "Pamięci żołnierzy poległych za ojczyznę" i powojenny konfesjonał.